درباره این محصول

مجموعه شعر «دلاویزترین» گزیده‌ای از اشعار فریدون مشیری را دربردارد. فریدون مشیری (1379 - 1305) سرودن شعر را از نوجوانی و تقریبا از پانزده سالگی آغاز کرد. اولین مجموعه‌ی شعرش با نام «تشنه‌ی توفان» در 28 سالگی او با مقدمه‌ی محمدحسین شهریار و علی دشتی در 1334 به چاپ رسید. عبدالحسین زرین‌کوب در باره‌ی شعر مشیری می‌نویسد: «در طی سال‌ها شاعری، فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز، از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هر روزینه آن چه را به روز تعلق دارد، به دست روزگاران می‌سپارد و به قلمرو افسانه‌های قرون روانه می‌کند. چهل سالی – بیش و کم – هست که او با همین زبان بی‌پیرایه‌ی خویش، واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد... زبانی خوش‌آهنگ، گرم و دلنواز. خالی از پیچ و خم‌های بیان ادیبانه‌ی شاعران دانشگاه‌پرورد و در همان حال خالی از تاثیر ترجمه‌های شتاب‌آمیز شعرهای آزمایشی نوراهان غرب.» با هم شعر با برگ را می‌خوانیم: «حریق خزان بود/ همه برگ‌ها آتش سرخ، همه شاخه‌ها شعله زرد/ درختان همه دود پیچان به تاراج باد/ و برگی که می‌سوخت، میریخت، می‌مرد/ و جامی سزاوار چندین هزار نفرین که بر سنگ می‌خورد/ من از جنگل شعله‌ها می‌گذشتم/ غبار غروب به روی درختان فرو می‌نشست/ و باد غریب، عبوس از بر شاخه‌ها می‌گذشت/ و سر در پی برگ‌ها می‌گذاشت/ فضا را صدای غم

نقد و بررسی محصول

مجموعه شعر «دلاویزترین» گزیده‌ای از اشعار فریدون مشیری را دربردارد. فریدون مشیری (1379 - 1305) سرودن شعر را از نوجوانی و تقریبا از پانزده سالگی آغاز کرد. اولین مجموعه‌ی شعرش با نام «تشنه‌ی توفان» در 28 سالگی او با مقدمه‌ی محمدحسین شهریار و علی دشتی در 1334 به چاپ رسید. عبدالحسین زرین‌کوب در باره‌ی شعر مشیری می‌نویسد: «در طی سال‌ها شاعری، فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز، از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هر روزینه آن چه را به روز تعلق دارد، به دست روزگاران می‌سپارد و به قلمرو افسانه‌های قرون روانه می‌کند. چهل سالی – بیش و کم – هست که او با همین زبان بی‌پیرایه‌ی خویش، واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد... زبانی خوش‌آهنگ، گرم و دلنواز. خالی از پیچ و خم‌های بیان ادیبانه‌ی شاعران دانشگاه‌پرورد و در همان حال خالی از تاثیر ترجمه‌های شتاب‌آمیز شعرهای آزمایشی نوراهان غرب.» با هم شعر با برگ را می‌خوانیم: «حریق خزان بود/ همه برگ‌ها آتش سرخ، همه شاخه‌ها شعله زرد/ درختان همه دود پیچان به تاراج باد/ و برگی که می‌سوخت، میریخت، می‌مرد/ و جامی سزاوار چندین هزار نفرین که بر سنگ می‌خورد/ من از جنگل شعله‌ها می‌گذشتم/ غبار غروب به روی درختان فرو می‌نشست/ و باد غریب، عبوس از بر شاخه‌ها می‌گذشت/ و سر در پی برگ‌ها می‌گذاشت/ فضا را صدای غم

این محتوا برای تست discovery و تکمیل داده نمایش داده می‌شود و تا زمان claim رسمی فروشگاه، به معنی تایید محتوای فروشنده توسط RQmarket نیست.

مشخصات کلیدی

نظرهای خرید تأییدشده در RQmarket

نظرات و امتیاز کاربران منبع

نام نمایشی و provenance منبع حفظ می‌شود، اما این رکوردها به customer ساختگی یا حساب RQmarket متصل نمی‌شوند. این بخش فقط‌خواندنی است.