درباره این محصول

به هوای ترش‌مزگی که باشیم، چغاله‌ترشی ساوا، دهان‌گیره‌ای فوق‌العاده به‌موقع است که سر ذوق‌مان می‌آورد. این زرچاشت هوس‌انگیز، حاصل دورهمی صمیمانه‌ی سرکه، خنش و چغاله‌ بادام‌ باغستان‌های پربار طارم است. در خود تضادی جذاب دارد؛ خوردنی‌ای از میوه‌ای نرسیده که کاملا جاافتاده! چغاله‌ بادام سبز و ترش‌مزه نوبربهارش گوشتی و پرمحتوا و طعم تازه‌‌اش کاملا پیدا است. تردی و صدای بانمک «خرچ خرچ»ش با ما مزاح می‌کند و سرحال‌مان می‌آورد.کیفیت سرکه‌ی انگورش خبر از سر درونش می‌دهد، تیز نیست و به قول نجف دریابندری، قوی و سالم و به گفته‌ی رزا منتظمی خالص است و با رضایت به دل چغاله بادام نشسته. سبزی معطر در آن «خنش» یا همان پونه‌ی آبی گیلان است که عطر سیالش در فضای شیشه پیچیده و ما را برای خوردنش بی‌صبرتر می‌کند. تاریخ خوشمزگی ترشی به چند هزارسال می‌رسد؛ همان زمان که بشر به فکر نگهداری و زنده کردن مزه‌ی انواع میوه و سبزی‌ها بود. در گذشته به انواع ترشی‌ها آچار می‌گفتند. کوله‌بار تجربه‌ی اجدادمان همیشه از آچاردن و ترشی انداختن انواع سبزی‌ها، میوه‌ها و صیفی‌جات در سرکه انگور و گاهی در سرکه‌ی سیب، آب انار و رب انار، آبغوره، آب نارنج و آب‌لیمو پر بوده است. به عصر ساسانی و دوره خسرو پرویز که سفر کنیم، در رساله‌ی پرمحتوایی به نام «خسرو و ریدک» به چاشنی‌های کنار غذا از جمله ترشی می‌رسیم. کمی جلوتر می‌بینیم که هر

نقد و بررسی محصول

به هوای ترش‌مزگی که باشیم، چغاله‌ترشی ساوا، دهان‌گیره‌ای فوق‌العاده به‌موقع است که سر ذوق‌مان می‌آورد. این زرچاشت هوس‌انگیز، حاصل دورهمی صمیمانه‌ی سرکه، خنش و چغاله‌ بادام‌ باغستان‌های پربار طارم است. در خود تضادی جذاب دارد؛ خوردنی‌ای از میوه‌ای نرسیده که کاملا جاافتاده! چغاله‌ بادام سبز و ترش‌مزه نوبربهارش گوشتی و پرمحتوا و طعم تازه‌‌اش کاملا پیدا است. تردی و صدای بانمک «خرچ خرچ»ش با ما مزاح می‌کند و سرحال‌مان می‌آورد.کیفیت سرکه‌ی انگورش خبر از سر درونش می‌دهد، تیز نیست و به قول نجف دریابندری، قوی و سالم و به گفته‌ی رزا منتظمی خالص است و با رضایت به دل چغاله بادام نشسته. سبزی معطر در آن «خنش» یا همان پونه‌ی آبی گیلان است که عطر سیالش در فضای شیشه پیچیده و ما را برای خوردنش بی‌صبرتر می‌کند. تاریخ خوشمزگی ترشی به چند هزارسال می‌رسد؛ همان زمان که بشر به فکر نگهداری و زنده کردن مزه‌ی انواع میوه و سبزی‌ها بود. در گذشته به انواع ترشی‌ها آچار می‌گفتند. کوله‌بار تجربه‌ی اجدادمان همیشه از آچاردن و ترشی انداختن انواع سبزی‌ها، میوه‌ها و صیفی‌جات در سرکه انگور و گاهی در سرکه‌ی سیب، آب انار و رب انار، آبغوره، آب نارنج و آب‌لیمو پر بوده است. به عصر ساسانی و دوره خسرو پرویز که سفر کنیم، در رساله‌ی پرمحتوایی به نام «خسرو و ریدک» به چاشنی‌های کنار غذا از جمله ترشی می‌رسیم. کمی جلوتر می‌بینیم که هر

این محتوا برای تست discovery و تکمیل داده نمایش داده می‌شود و تا زمان claim رسمی فروشگاه، به معنی تایید محتوای فروشنده توسط RQmarket نیست.

مشخصات کلیدی

نظرهای خرید تأییدشده در RQmarket

نظرات و امتیاز کاربران منبع

نام نمایشی و provenance منبع حفظ می‌شود، اما این رکوردها به customer ساختگی یا حساب RQmarket متصل نمی‌شوند. این بخش فقط‌خواندنی است.